Een blij verhaal: de grote mysteries van het leven

Ik liep door de sneeuwende winternacht. Daar zaten drie elfjes op een paaltje.
Waarom hebben sneeuwvlokjes geen nummertjes? vroeg elfje Twaalf.
Zoals het nu is, kan ik ze echt niet op een rijtje krijgen.
Elfje Z knipperde met haar oogjes en zei toen: En waarom hebben ze geen naamplaatjes, zodat ik ze alfabetisch kan rangschikken?
Elfje 11011011, die niks gehoord had,  trok zijn oortjes uit, fronste zijn elfenbrauwtjes en zei: Waarom hebben sneeuwvlokjes eigenlijk geen QR code, zodat ik ze met mijn Aai-foon kan scannen?
Genoeg! dacht ik, en deed mijn beste yogakip-kopstandje.
Staat de wereld op zijn kop als ik op mijn hoofd sta? riep ik.

Er viel een STILTE.

Ineens riep God in de hemel: “De grote mysteries van het leven zullen altijd onopgelost blijven!”
Ik viel omver, de elfjes schudden van het lachen en verloren daarbij hun naamkaartjes, nummertjes en Aai-foontjes. En toen maakten we met zijn allen sneeuwengeltjes, leuk was dat!

Vind je dit een blij verhaal? Like it!
Delen Mag met bronvermelding Verhaallichtjes door Carine JA Maes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s