Hoe de kamelen hun Wijzen het licht lieten zien

Een kameel is niet dom. Drie kamelen nog minder.
Midwinternacht. Drie kamelen vertrokken uit het Oosten.
Op hun rug droegen ze elk één Wijze Man.
De wereld sliep, alles was koud en stil, hun adem dreef in wolkjes voorbij. Ze trippelden kalm onder de purpergloeiende sterrenhemel.
Hun berijders zochten het Licht, iets wat alle wijze mannen doen.
De kamelen wisten dat.
Ze werden dus duidelijk de verkeerde kant opgestuurd.
Want iedere kameel weet dat de zon elke dag opkomt in het OOSTEN.
Ze stuurden bijgevolg subtiele kamelensignalen uit. Eérst draaiden ze hun oortjes naar achter, in oostelijke richting.
De wijzen verkeerden in opperste meditatieve toestand en reageerden niet. Daarom draaiden de kamelen vervolgens hun hoofden opzij.
Eén zweepje knalde in de heldere nacht, het tweede zweepje deed hetzelfde en het derde zweepje zwiepte vinnig mee.
Wie niet horen wil moet voelen.
Drie wijzen smakten onwijs hard op de bevroren grond.
Hun kamelen galoppeerden vrolijk de zonsopgang tegemoet, beladen met goud, mirre en wierook.
Verdomme! riepen de wijzen.

Wie iets zoekt waar het niet wezen kan, komt vooral zichzelf tegen.

Home

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s