Het laken dat wou vliegen – een ander kleuterverhaaltje

Er was eens een mooi wit laken. Het was niet helemaal wit. Op de bovenkant stonden kleine roze bloemetjes en blauwe vogeltjes. Heel de week lag het laken op het bed van mevrouw en mijnheer. Op zaterdag ging het in de wasmachine. Daarna werd het aan de waslijn gehangen om te drogen. Dat vond het laken heerlijk.

Op een zaterdag was er veel wind. Het laken hing aan de waslijn en voelde hoe de wind haar lijf bol zette. Het laken keek rond in de tuin. Het was herfst. De bladeren aan de bomen waren oranje en geel van kleur. In het gras stonden rode paddenstoelen met witte vlekken op hun hoed.

Het laken keek ook naar de wolken die boven haar hoofd voorbijschoven. Dan zag het laken een vogel die in de lucht hing. De vogel leek te zweven op de wind. Dat wilde het laken ook, vliegen als een vogel, vrij door de lucht. In de wolken duiken.

Na de middag haalde meneer het laken van de wasdraad. Hij legde het laken weer op bed. Op de slaapkamer liet hij het raam openstaan. Dat deed hij altijd.

Die avond reden mevrouw en meneer uit, met de wagen. Het raam stond nog altijd open. Daar kwam de wind. De wind blies in de slaapkamer. De wind tilde het laken op en nam het mee naar buiten. Zo werd de wens van het laken vervuld.

Het laken zweefde op de wind, net als de vogel had gedaan. Maar niet voor lang. Het begon te regenen. Dikke druppels vielen uit de woken. Het laken werd nat, kletsnat en viel op de straat. Het was al pikdonker buiten. Op straat reden veel auto’s. Ze hadden hun lichten aan. Toch zagen ze het laken niet en ze reden er overheen. Nu was het laken niet meer mooi en wit. Het hing vol modder. De roze bloemetjes en blauwe vogeltjes kon je niet meer zien. Het laken weende. Het wilde weer wit zijn, en op het bed in de slaapkamer liggen. In de slaapkamer van mevrouw en mijnheer.
Laat die avond reden mevrouw en meneer terug naar huis. Ze reden over de straat waar het laken lag. Mijnheer zag dat er iets op de weg lag en stopte. Hij stapte uit de auto.

Mevrouw stapte ook uit. Dan zagen ze hun laken liggen. Ze raapten het op en namen het mee naar huis. Ze stopten het laken in de wasmachine. Zo werd het vlug weer wit.

De volgende avond lag het laken alweer op het bed van mevrouw en mijnheer. Het was blij dat het terug thuis was en wilde niet meer vliegen.

© Carine JA Maes

2 gedachtes over “Het laken dat wou vliegen – een ander kleuterverhaaltje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s